Oflag II-B w Arnswalde został otwarty w 1939 roku, aby przyjąć oficerów armii polskiej. 30 czerwca 1940 roku przetrzymywano w nim grupę 345 oficerów i 140 szeregowców francuskich. Ci pierwsi francuscy jeńcy zostali następnie przeniesieni do innych obozów między 8 a 10 listopada 1940 roku. W obozie w Arnswalde miało miejsce kilka prób ucieczki, gdyż granica polska była niedaleko. Od 14 maja 1942 roku polscy oficerowie z Oflagu II-B byli wymieniani z francuskimi oficerami z Oflagu II-D w Grossborn. 29 stycznia 1945 roku, wobec ofensywy radzieckiej, jeńcy zostali ewakuowani pieszo na zachód. Obóz oraz około pięćdziesięciu chorych oficerów, którzy w nim pozostali, zostali wyzwoleni przez wojska radzieckie kilka dni później.
Ksiądz Pierre Flament, jeniec w Grossborn, a następnie w Arnswalde, napisał na ten temat pracę doktorską: La vie à l’Oflag II-D II-B 1940-1945 (Amicale IID-IIB i CNRS). Istnieje stowarzyszenie dawnych jeńców, działające do dziś (Amicale des OFLAGS IIB-IID-XXIB (oficjalna strona) (onlinehome.fr)). Regularnie organizowane są wyjazdy w te miejsca.
Dzisiaj dawne pomieszczenia Oflagu zajmuje 2. pułk wojsk polskich. Nie można tam wejść bez zezwolenia. Wewnątrz koszar znajduje się pomnik odsłonięty w 2005 roku ku pamięci jeńców obozu. W nowym kościele pod wezwaniem świętej królowej Jadwigi, położonym nieopodal obozu, znajduje się również tablica pamiątkowa pochodząca z 2001 roku.