Obóz w Grossborn, otwarty w 1939 roku, przyjmuje najpierw oficerów francuskich. Pierwsze próby ucieczki odnotowano już w sierpniu 1940 roku, przy okazji spacerów poza obozem. I tak kapitan Billotte ucieka 1 lutego 1941 roku i przedostaje się do ZSRR. Piaszczysty charakter terenu umożliwia również szybkie, lecz kruche drążenie tuneli z baraków. Między 16 a 18 marca 1942 roku trzy nocne ucieczki tunelem o długości około stu metrów pozwalają na wydostanie się 17 oficerów. Podporucznik André Rabin zostaje wówczas zastrzelony z bliska przez Niemców przy wyjściu z tunelu, co kładzie kres ucieczkom. Od 14 maja 1942 roku francuscy jeńcy z obozu w Grossborn zostają przeniesieni do Oflagu II-B w Arnswalde, wymieniając się w ten sposób z polskimi jeńcami, którzy byli tam przetrzymywani.
Dzisiaj nie pozostał już żaden ślad po dawnych barakach, zniszczonych w 1945 roku przez wojska radzieckie. Na terenie dawnego Oflagu, jak również sąsiadującego Stalagu 302, proponowana jest jednak trasa wyznaczona 14 tablicami objaśniającymi. Można zobaczyć cmentarze Oflagu i Stalagu. Przy wejściu do dawnego obozu wznosi się kilka pomników pamiątkowych ku czci jeńców francuskich i polskich. Przed cmentarzem Oflagu, gdzie pochowano pięciu francuskich oficerów, wznosi się wielki krzyż, wykonany przez Zygmunta Wujka, ustawiony na szczycie trzech kamiennych stopni, pozostałości wejścia do pierwszego baraku A Bloku IV.
Ksiądz Pierre Flament, jeniec w Grossborn, a następnie w Arnswalde, napisał na ten temat pracę doktorską: La vie à l’Oflag II-D II-B 1940-1945 (Amicale IID-IIB i CNRS). Istnieje stowarzyszenie dawnych jeńców, działające do dziś (Amicale des OFLAGS IIB-IID-XXIB (oficjalna strona) (onlinehome.fr)). Regularnie organizowane są wyjazdy w te miejsca.