Stalag XXI-A w Shildberg działał od września 1938 roku do marca 1943 roku. Początkowo w obozie przetrzymywano jeńców cywilnych, ulokowanych w różnych budynkach miasta. We wrześniu 1940 roku deportowano tu franciszkanów z Niepokalanowa, wśród nich ojca Maksymiliana Kolbego. Jeńcy wojskowi zaczęli przybywać od połowy maja 1940 roku, najpierw Polacy, następnie Francuzi z armii kolonialnej pod koniec maja, a w sierpniu Anglicy z korpusu ekspedycyjnego walczącego pod Dunkierką. W grudniu 1942 roku polscy jeńcy wojenni zostali wysłani do innych obozów, natomiast Francuzi i Anglicy pozostali. Zarejestrowano również kilku Jugosłowian. Następnie jesienią 1943 roku na terenie Stalagu utworzono Oflag. Przetrzymywano w nim oficerów holenderskich, włoskich, serbskich, radzieckich i norweskich. Został zlikwidowany pod koniec stycznia 1945 roku.