Ten cmentarz, położony około dwóch kilometrów od wsi Łambinowice (Lamsdorf po niemiecku, województwo opolskie), został pierwotnie zbudowany podczas wojny francusko-pruskiej z lat 1870-1871 dla 52 francuskich jeńców zmarłych w niewoli w pobliskim dawnym pruskim obozie szkoleniowym, liczącym od 3500 do 4000 jeńców. W kolejnych latach obok żołnierzy francuskich pochowano tam żołnierzy niemieckich oraz osoby pracujące w służbie obozu. Podczas I wojny światowej tuż obok zbudowano drugi cmentarz, ograniczony odrębnym ogrodzeniem, na którym pochowano jeńców z krajów Ententy (Polaków, Serbów, Rumunów, Rosjan, Brytyjczyków, Włochów…) przetrzymywanych w okolicznych obozach (około 7000 grobów). Ten drugi cmentarz powiększył się w okresie międzywojennym o groby niemieckich imigrantów, przetrzymywanych w niemieckim obozie dla imigrantów. W tym okresie ekshumowano niektóre szczątki jeńców (Brytyjczyków, Francuzów, Włochów, Belgów). Oba cmentarze połączono w latach 30. XX wieku. II wojna światowa również przyniosła swoją liczbę jeńców zmarłych w niewoli, przetrzymywanych w jednym z największych zespołów obozów jenieckich Wehrmachtu, położonych koło wsi (Stalag VIII-B, Stalag 318 / VIII F oraz Stalag 344).
Choć dokładna liczba jeńców nie jest znana (od 40 000 do 100 000 zmarłych jeńców, spośród ogółem około 300 000 jeńców różnych narodowości), ekshumacje przeprowadzone pod koniec wojny pozwoliły naliczyć około 40 000 szczątków jeńców, w większości radzieckich, pochowanych w zbiorowych mogiłach poza ogrodzeniem cmentarza. Cmentarz został wpisany na listę narodowych pomników historii w 1968 roku i wchodzi w skład narodowych miejsc pamięci w Łambinowicach (wraz z całością pozostałości dawnych obozów w pobliżu wsi).
Pośrodku kwatery francuskiej wznosi się pomnik poległych z marmurowym krzyżem wyrzeźbionym przez M. F. Stenzla, wzniesiony przez żołnierzy francuskich pod koniec wojny 1870-71. Na jego cokole wygrawerowano trzy inskrypcje: „Pamięci żołnierzy francuskich zmarłych w latach 1870-71”, po której następuje cytat z Biblii po łacinie („Et nunc meliorem patriam appelunt”, List do Hebrajczyków, rozdział 11, werset 16), a następnie „Wzniesiony przez ich rodaków”. Zupełnie niedawno Souvenir Français podjął projekt renowacji grobów i pomnika.