Podczas wojny francusko-pruskiej blisko 1700 francuskich jeńców było przetrzymywanych w 28 koszarach w pobliżu dzielnicy Krzekowo w bardzo złych warunkach. Spośród 606 z nich, którzy zmarli, 244 pochowano na cmentarzu zbudowanym w 1870 roku przy obecnej ulicy Litewskiej, pozostałych zaś pochowano na innych okolicznych cmentarzach (cmentarz wojskowy w Dąbiu, cmentarze komunalne w Golęcinie i Niemierzynie). Mimo zamknięcia cmentarza po uwolnieniu jeńców, pod koniec wojny, groby pozostawały pod nadzorem wojska przez około czterdzieści lat.
Dziś z cmentarza pozostał jedynie niewielki pomnik, złożony z podstawy z czarnego granitu zwieńczonej krzyżem z białego marmuru, wznoszący się na podium pośrodku wzniesienia obrzeżonego drzewami i roślinnością, do którego prowadzą schody na końcu wybrukowanej alei przecinającej teren. Na mosiężnej tablicy pomnika można odczytać następującą inskrypcję, po francusku, a następnie po polsku: „Tu spoczywa 244 francuskich jeńców wojny francusko-pruskiej z 1870 roku”. Żelazne ogrodzenie wyznaczało granice dawnego terenu cmentarza, który został zmniejszony od 1920 roku wskutek utworzenia niewielkiego skweru w jego wschodniej części oraz budowy ulicy Litewskiej po jego zachodniej stronie. W latach 60. XX wieku miejsce to zostało zdewastowane, a następnie odnowione w latach 90. XX wieku. 10 października 1997 roku francuska delegacja oficjalnie odsłoniła jego pomnik. Cmentarz jest wpisany do rejestru zabytków miasta.