Francuski cmentarz wojskowy w Gdańsku został utworzony w celu zgromadzenia ciał Francuzów zmarłych lub poległych na terytorium polskim, pochowanych w województwach olsztyńskim, bydgoskim, koszalińskim, szczecińskim oraz na Górnym i Dolnym Śląsku.
Chodzi o jeńców z drugiej wojny światowej, deportowanych z powodów politycznych, poborowych S.T.O., Alzatczyków wcielonych siłą do armii niemieckiej lub zbiegów z obozów jenieckich, którzy walczyli w polskiej partyzantce. Znajduje się tam również kilku żołnierzy z wojny 1870-1871, zmarłych w niewoli.
Teren, na którym urządzono cmentarz, został przekazany przez Polskę Francji w 1948 roku na okres 99 lat. Z tego okresu pochodzą pierwsze pochówki.
Cmentarz położony jest na wzgórzu górującym nad portem w Gdańsku. Rozciąga się na 10 hektarach i gromadzi 1359 Francuzów, w tym 832 zidentyfikowanych. Pomnik, złożony z trzech stylizowanych krzyży wzniesionych na kamiennym podium, został zbudowany według makiety przedstawionej przez M. Adama Haupta, profesora Szkoły Sztuk Pięknych w Gdańsku, i odsłonięty 2 listopada 1961 roku.