Wzgórze Napoleona zostało utworzone w 1808 roku przez francuskich żołnierzy ze Szczecina, którzy postanowili uczcić trzydziestą dziewiątą rocznicę urodzin Napoleona I. Kopiec został wzniesiony w pobliżu obozu, w którym stacjonowało 12 000 żołnierzy. W dniu urodzin cesarza francuskiego (15 sierpnia 1808 roku) odbyła się tam uroczystość z defiladą wojskową, która zakończyła się ogniem bengalskim. Na szczycie kopca wzniesiono wówczas kolumnę z popiersiem Napoleona I.
W 1814 roku Prusacy, którzy odzyskali kontrolę nad Stettinem, przemianowali wzgórze na Deutscher Berg (wzgórze niemieckie), usunęli popiersie Napoleona I i wznieśli na jego miejscu żeliwną kolumnę zwieńczoną Krzyżem Żelaznym. Obok kolumny umieszczono tablicę poświęconą żołnierzom niemieckim poległym w latach 1813–15; kolumna była otoczona żeliwnym łańcuchem rozciągniętym między czterema działami wbitymi pionowo w ziemię.
Po drugiej wojnie światowej przywrócono pierwotną nazwę wzgórza, nie jest ona jednak zbyt znana mieszkańcom Szczecina. Jedyną rzeczą zachowaną na szczycie wzgórza jest żeliwna kolumna z czasów pruskich, natomiast głowica kolumny oraz ogrodzenie nie przetrwały. Szczyt wzgórza jest dziś zalesiony.