W 1813 roku, podczas odwrotu z Rosji, około czterdziestu żołnierzy Wielkiej Armii zmarłych w mieście Żagań (województwo lubuskie) na skutek choroby zakaźnej zostało pochowanych w mogile dość daleko od miasta, w lesie książęcym, w pobliżu drogi prowadzącej do miasta Iłowa. W 1908 roku zarządca księstwa żagańskiego kazał wyznaczyć mogiłę kamieniami i wznieść tam pomnik zwieńczony krzyżem, na którym wyryto rok „1813”. Pomnik zawierał również, po przeciwnych stronach, dwie tablice pamiątkowe, jedną po francusku, a drugą po niemiecku. Podczas II wojny światowej miejsce to znajdowało się w pobliżu zachodniego sektora Stalagu Luft III, lecz nie zostało uszkodzone, jednak później, w 1980 roku, zostało rozebrane. W lipcu 1998 roku członkowie polsko-niemieckiej grupy roboczej odpowiedzialnej za zagospodarowanie kwatery niemieckiej cmentarza komunalnego w Żaganiu zasadzili tam czarny metalowy krzyż oraz umieścili tablicę pamiątkową, z której pozostała już tylko połowa. Tablica informacyjna umieszczona przez Muzeum Martyrologii Alianckich Jeńców Wojennych prezentuje zdjęcia zniszczonego pomnika i przedstawia historię tego miejsca (po polsku, angielsku, francusku i niemiecku).