Na cmentarzu wojskowym w Grudziądzu spoczywa wielu żołnierzy. Cmentarz został założony w 1920 roku przez kapelana garnizonu grudziądzkiego, księdza Władysława Łęgę. Pierwszymi pochowanymi na tym cmentarzu byli polscy żołnierze garnizonu grudziądzkiego, zmarli z powodu chorób lub wypadków przed 1939 rokiem. Stanowią oni największą grupę żołnierzy pochowanych na tym terenie. We wschodniej części cmentarza pochowano alianckich jeńców wojennych zmarłych w obozie jenieckim w Grudziądzu w latach 1940-1945. Spoczywają oni we wspólnej mogile. Są to głównie żołnierze brytyjscy, francuscy, belgijscy i holenderscy. Pochowanych jest tu również kilkudziesięciu jeńców wojennych z Armii Czerwonej, zmarłych w cytadeli grudziądzkiej w 1942 roku. Przy głównej alei pochowani są także polscy wojskowi i ich rodziny, którzy służyli i mieszkali w cytadeli w okresie powojennym. W północnej części znajduje się kwatera żołnierzy Armii Czerwonej, zmarłych głównie w szpitalu polowym mieszczącym się w cytadeli lub w jej bezpośrednim sąsiedztwie w 1945 roku. W południowo-wschodniej części cmentarza położona jest aleja bohaterów, poświęcona pamięci żołnierzy 18. Pułku Ułanów Pomorskich zamordowanych na wschodzie lub poległych podczas kampanii 1939 roku. Umieszczono tu ku ich pamięci tablice z ich nazwiskami oraz drzewa. Tablica opisująca historię cmentarza została ustawiona przy wejściu na cmentarz w maju 2023 roku.