To popiersie Napoleona na cokole zostało odsłonięte 5 maja 2011 roku, w 190. rocznicę śmierci cesarza, na placu Powstańców Warszawy w obecności m.in. ambasadora Francji w Polsce, pana François Barry’ego Delongchamps, premiera Polski Tadeusza Mazowieckiego, zastępcy prezydenta Warszawy, pana Jacka Wojciechowskiego, prezesa polskiej sekcji Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Członków Legii Honorowej, pana Jeana Caillota, a także żołnierzy 2. Pułku Huzarów francuskich.
Popiersie góruje dokładnie w miejscu dawnego pomnika przedstawiającego jego podobiznę (wykonanego przez rzeźbiarza Jana Antoniego Biernackiego), odsłoniętego w setną rocznicę jego śmierci, 5 maja 1921 roku w obecności marszałka Piłsudskiego, a zburzonego zaledwie kilka miesięcy po jego wzniesieniu.
Pomnik, wysoki na 4,5 metra, składa się z popiersia cesarza, wspieranego przez dwa orły o rozpostartych skrzydłach, górującego na cokole z jasnego granitu, na którym umieszczono wielkie „N” pod koroną, a poniżej następujące napisy po polsku, wielkimi literami: „Wielkiemu wodzowi”, a następnie „Wyższa Szkoła Wojenna, 4. V. 1923”. Na tablicy u dołu cokołu można przeczytać po polsku: „Pomnik odtworzony 5 maja 2011 roku w miejscu, gdzie wzniesiono pierwszy pomnik cesarza Napoleona I w Warszawie, 5 maja 1921 roku”. Projekt, zainicjowany przez polską sekcję Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Członków Legii Honorowej, został sfinansowany przez francuskie i polskie przedsiębiorstwa, instytucje oraz osoby prywatne.
To popiersie Napoleona, wykonane przez rzeźbiarzy Pawła Pietrusińskiego i Marka Żebrowskiego, nie jest repliką pomnika z 1921 roku, lecz pomnika autorstwa rzeźbiarza Michała Kamieńskiego. Ten ostatni został odsłonięty w obecności marszałka Ferdinanda Focha, 4 maja 1923 roku na rogu ulicy Koszykowej, przed Wyższą Szkołą Wojenną w Warszawie (dziś Politechnika Warszawska). Zniszczony podczas drugiej wojny światowej, zachowało się jedynie jego popiersie, które jest obecnie eksponowane na dziedzińcu Muzeum Wojska Polskiego.