Kwatera francuska znajduje się w południowo-wschodniej części cmentarza Starofarnego w Bydgoszczy, stolicy województwa kujawsko-pomorskiego. Mieści ona groby 23 francuskich jeńców wojny francusko-pruskiej z lat 1870-71, zmarłych w niewoli przy ulicy Długiej od grudnia 1870 do kwietnia 1871 roku. Pierwotnie zostali oni pochowani w zbiorowej mogile wykopanej przez Polaków pod koniec konfliktu.
Kwatera została odsłonięta 29 września 1929 roku, w obecności przedstawiciela francuskiej misji wojskowej oraz cywilnych i wojskowych władz miasta. Na niewielkiej prostokątnej działce ograniczonej ogrodzeniem, na wybrukowanym podłożu wzniesiono jedenaście białych betonowych krzyży bez inskrypcji, po obu stronach steli zwieńczonej krzyżem oraz cokołu w kształcie grobu zawierającego nazwiska zmarłych, ich pułki i daty śmierci. Na steli można odczytać biblijny cytat po łacinie: „Et nunc meliorem patriam appelunt” - „Teraz zaś do lepszej dążą, to jest do niebieskiej”, List do Hebrajczyków, rozdział 11, werset 16, a na jej podstawie: „Wzniesiony przez ich rodaków”.
W 2012 i 2013 roku przeprowadzono na kwaterze prace, polegające na ułożeniu bruku pokrywającego podłoże, wzniesieniu dwóch masztów w celu wywieszania barw francuskich i polskich, a także na odnowieniu różnych istniejących inskrypcji, będących w złym stanie lub błędnych. Prace kowalskie pozwoliły również lepiej wyznaczyć granice kwatery; polegały one dokładniej na wykonaniu i zamontowaniu dwóch odrębnych ogrodzeń, złożonych ze stalowych słupków pomalowanych na czarno i połączonych łańcuchem, aby otoczyć krzyże po obu stronach steli i tablicy, pozostawiając dostęp do jej dwóch centralnych elementów.
Kwatera francuska jest miejscem corocznych obchodów; istotnie, każdego 11 listopada francuscy żołnierze z Centrum Szkoleniowego NATO w Bydgoszczy (JFTC) organizują tam uroczystość ze złożeniem wieńca.